دوره «احساس لیاقت»

توضیحات محصول

چندین ماه است که تمرکز عمیق و مستمر بر مطالعه و تفکر پیرامون رشد و توسعه فردی داشته‌ام. در تمام این مسیر، همواره از خداوند هدایت خواستم تا به روشنی تشخیص دهم:

چه تغییر یا بهبود درونی، بیشترین تأثیر مثبت را بر کیفیت زندگی بیرونی فرد در تمام جنبه‌ها خواهد گذاشت؟

رشد چه فاکتور درونی، ما را برای دریافت آسانی‌ها، آسان‌تر و آماده‌تر می‌سازد؟

سرانجام، پس از بررسی عوامل متعدد، خداوند مرا به فاکتور «احساس لیاقت» یا بهتر بگویم «احساس خودارزشمندی درونی» هدایت کرد.

کشف بزرگ: ریشه ۹۰٪ از ترمزهای ذهنی

در فرایند مطالعه و تحقیق پیرامون رابطه بین «پرورش احساس لیاقت» و «با کیفیت‌تر شدن زندگی در تمام جنبه‌ها»، یک همزمانی بسیار جالب رخ داد؛ آن هم بازخوردهای دانشجویان دوره کشف قوانین زندگی در به‌روزرسانی جدید این دوره بود.

تمرکز اصلی ما در به‌روزرسانی دوره کشف قوانین زندگی، بر یافتن و حذف ترمزهای مخفی ذهن (باورهای ضد خواسته) با ابزار منطق است. زیرا طبق سازوکار دقیق و بی‌نقص جهان هستی، به محض اینکه خواسته‌ای در دل فرد ایجاد می‌شود، جهان بر اساس قوانین، به‌صورت خودکار به آن درخواست فرکانسی پاسخ می‌دهد. به عبارت دیگر، فرد با تضاد مواجه می‌شود، خواسته شناسایی شده، درخواست به‌صورت خودکار ارسال می‌گردد و جهان نیز به‌صورت خودکار به آن پاسخ می‌دهد.

اما دلیل اینکه اکثر افراد، اغلب اوقات این درخواست‌های اجابت‌شده را دریافت نمی‌کنند، همان ترمزهای مخفی است که درباره آن خواسته در ذهن خود دارند.

بخش مهمی از دوره کشف قوانین زندگی به سوالات خودآگاهی برای شناسایی این ترمزها اختصاص دارد؛ ترمزهایی که باعث می‌شوند فرد با وجود تلاش فراوان، به خواسته‌هایش نرسد. طبق آماری که از تمرینات دانشجویان این دوره مشاهده کردیم، بیش از ۹۰ درصد ترمزهای مخفی ذهن افراد، ریشه در «احساس عدم لیاقت» داشته است.

این آمار، اطمینان مرا به یک یقین تبدیل کرد تا دوره احساس لیاقت را به‌عنوان تعیین‌کننده‌ترین فاکتور در تجربه خوشبختی در تمام ابعاد زندگی تولید کنم.

ارتباط ریاضی‌وار بین لیاقت و نتایج زندگی

وقتی به روند پیشرفت‌های قبلی در زندگی خود نگاه می‌کنم، یک ارتباط دقیق و ریاضی‌وار بین میزان «احساس لیاقت من»، «کیفیت نتایج من» و «همواری مسیر خلق آن نتایج» می‌بینم. مرور این تجربیات به‌وضوح نشان می‌دهد:

آن لحظات و مراحلی که مسیر زندگی‌ام هموار پیش رفته؛ به‌راحتی به خواسته‌هایم رسیده‌ام؛ با ایده‌های کاربردی‌تر مواجه شده‌ام و هدایت‌های خداوند را سریع‌تر و بهتر تشخیص داده‌ام، زمانی بوده که درباره دریافت و تجربه آن نتایج، از درون احساس لیاقت عمیقی داشته‌ام.

به این معنا که نتایج زندگی من — بدون استثناء — در مواردی بی‌نظیر بوده که من در آن زمینه از درون احساس لیاقت قوی داشته‌ام.

نکته شگفت‌انگیز ماجرا اینجاست که فاکتور احساس لیاقت، آنقدر قوی و سازنده است که حتی حین مطالعه و درک عمیق‌تر این مفهوم، احساس لیاقت درونی من غنی‌تر شده و به‌تبع آن، واکنش‌های جهان اطرافم نیز نسبت به من بسیار باکیفیت‌تر شده است. این رابطه آن‌چنان واضح است که نمی‌توان از قدرت سازنده‌ی «احساس خودارزشمندی» چشم‌پوشی کرد.

میراثی برای تجربه خوشبختی

لذا طبق عادت همیشگی‌ام، به محض اینکه نتیجه‌ای ملموس و متفاوت از قبل در زندگی‌ام ایجاد می‌شود که مستقیماً به «استفاده آگاهانه از قوانین» و «تمرکز بر ساختن باورهای قدرتمندکننده» مربوط است، آن آگاهی‌ها را با افراد آماده‌ی دریافت به اشتراک می‌گذارم. اینگونه شد که دوره احساس لیاقت را به‌عنوان سبک طبیعی تجربه خوشبختی آماده کردم تا میراثی باشد از استاد عباس‌منش برای افرادی که می‌خواهند:

هموارترین مسیر برای تجربه خوشبختی در تمام جنبه‌ها را بشناسند.

در این مسیر بمانند.

در رضایت درونی زندگی کنند.

این همان احساس رضایتی است که بی‌نیاز است از مقایسه خودت با دیگران یا تلاش برای اثبات ارزشمندی‌ات به آن‌ها؛ احساس رضایتی که بی‌نیاز است از تقلا برای تغییر یا کنترل هر عامل بیرون از وجود خودت.

اساس خوشبختی شما

در یک کلام:

آنچه میزان خوشبختی ما در تمام ابعاد را تعیین می‌کند، میزان احساس لیاقت ماست.

زیرا غالب‌ترین فرکانسی که فرد همواره در حال ارسال آن به جهان است، نگاه فرد به خودش است؛ یعنی ارسال فرکانس خودارزشمندی یا فرکانس عدم خودارزشمندی. به همین دلیل ساده و محکم، شرایط زندگی فرد — به قطع یقین — خروجی مستقیمِ میزان احساس خودارزشمندی درونی اوست.

اگر این اصل را درک کنید، قطعاً برای تمام عمر متعهد می‌مانید که بالاترین اولویت زندگی خود را به پرورش «باور احساس لیاقت» اختصاص دهید.

تفاوت کلیدی: عزت نفس در مقابل احساس لیاقت

مفهوم احساس خودارزشمندی چیست و چه تفاوتی با عزت نفس دارد؟

ویژگی
عزت نفس
احساس خودارزشمندی (لیاقت)

مبنای سنجش
اغلب بر پایه دستاوردها، توانایی‌ها، مهارت‌ها و غلبه بر ترس‌ها.
یک فرکانس عمیق، پایدار و ثابت از آگاهی درباره خودارزشمندی.

وابستگی
متأثر از دستاوردها و خودساختگی‌ها؛ می‌تواند با تغییر شرایط، نوسان داشته باشد و کم و زیاد شود.
غیروابسته به هر اعتبار یا دستاورد بیرونی. تغییرات بیرونی (مثبت یا منفی) کیفیت این احساس عمیق را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد.

تعریف عملی
فرد در هر حوزه‌ای که دستاورد خوبی دارد، عزت نفس بالایی دارد. (مثلاً یک پزشک حاذق در تخصص خود اعتمادبه‌نفس بالایی دارد، اما در حوزه موسیقی ممکن است فاقد آن باشد).
هویت تغییرناپذیر ماست. توانایی ارزشمند دانستن بی‌قید و شرط خودت.

«احساس خودارزشمندی» یعنی:

یک باور درونی درباره اینکه من صرف‌نظر از دستاوردها یا شکست‌هایم، فقط به این دلیل که خلق شده‌ام و به‌عنوان یک انسان در این جهان مادی هستم، لایق برخورداری از تمام نعمت‌های جهان هستی هستم.

این احساس، فارغ از عوامل بیرونی زیر است:

زیبایی چهره و ظاهر.

داشتن یا نداشتن تحصیلات عالیه.

داشتن یا نداشتن رزومه‌ای از دستاوردها.

خانواده و قوم و نژادی که در آن متولد شده‌ایم.

وضعیت مالی فعلی.

میزان مهارت‌های کسب‌شده و...

مجسمه عزت نفس و مجسمه لیاقت

عزت نفس، مانند مجسمه‌ای است که با هر خودسازی و رشد شخصیتی، قطعه‌به‌قطعه آن را می‌سازی و در کنار هم می‌چینی.

اما احساس لیاقت، مانند مجسمه‌ای ارزشمند است که از قبل در دل یک توده موجود بوده است. فقط باید با زدودن توده‌ی باورهای محدودکننده از اطرافش، این مجسمه را دوباره احیاء کنی.

فاجعه‌ای که رخ داده است

همه‌ی ما با این احساس لیاقت خالص به دنیا آمده‌ایم. اما در طی محاصره شدن با باورهای محدودکننده جامعه اطرافمان، این احساس لیاقت خالص و غیر وابسته درونی، دستکاری شده است.

این باورهای محدودکننده، فاکتورهایی برای تعیین «احساس خودارزشی ما» مشخص کرده‌اند که کاملاً از کنترل و اختیار ما خارج هستند. مثلاً القا می‌کنند که اگر این میزان:

حساب بانکی؛

تعداد فالوور؛

مفید واقع شدن و حل مسائل دیگران؛

تعریف و تمجیدهای دیگران؛

تأیید شدن توسط دیگران؛

برتر بودن از دیگران؛

زیبایی؛

نتایج؛

خدمت‌رسانی و...

را داشته باشیم، ارزشمند هستیم؛ در غیر این صورت، احساس لیاقتی در کار نیست.

فاجعه اصلی اینجاست: این فونداسیون بی‌ثبات که «خودارزشی» خود را روی آن بنا کرده‌ای، می‌تواند در یک لحظه توسط عواملی که کاملاً خارج از کنترل شماست، از پایه ویران شود و همه‌ی آنچه با تقلا روی این بنای ناپایدار ساخته‌ای، نابود کند.

به همین دلیل است که فرد به محض از دست دادن یا به دست نیاوردن یکی از این آیتم‌ها، به‌شدت احساس بی‌ارزشی می‌کند. به محض اینکه عملکرد او توسط فرد مهمی تأیید نمی‌شود، در مقایسه با دیگران کمتر نتیجه می‌گیرد یا نمی‌تواند ارزش مهارت خود را به دیگران ثابت کند، به‌سرعت به احساس بی‌ارزشی می‌رسد و نمی‌تواند از درون، خود را لایق بداند.
راز پشت پرده ناکامی‌ها: شما، تعیین‌کننده ارزشمندی خود هستید!

وقتی با صداقت نگاه می‌کنیم، می‌بینیم اغلب مردم هیچ نقشی در تعیین میزان ارزشمندی ذاتی خود ندارند. ارزشمندی آن‌ها توسط دیگرانی سنجیده می‌شود که هیچ کنترلی بر تصمیمات و باورهای آن‌ها وجود ندارد؛ ارزشمندی توسط فاکتورهایی تعیین می‌شود که کاملاً خارج از دسترس ما هستند.

اکثر ما از این فاجعه بی‌خبریم و می‌خواهیم کمبود احساس ارزشمندی‌مان را با تقلاهای بیشتر جبران کنیم. اما می‌بینیم تمام این تلاش‌ها، هیچ نتیجه پایداری نداشته است. چراکه قانون خداوند این است:

اگر نتوانی ذات خود را – که غیرمتصل به دستاوردهای بیرونی است – ارزشمند بدانی، فارغ از اینکه چقدر توانایی و مهارت داری یا چقدر برای پیشرفت تلاش می‌کنی، قطعاً جهان این «فرکانس بی‌لیاقتی» را از شما دریافت می‌کند و در پاسخ به آن، شرایطی را وارد تجربه زندگی‌ات می‌کند که باز هم شما را به احساس بی‌ارزشی بیشتر برساند.
بازتاب فرکانس عدم لیاقت در زندگی بیرونی

به‌خاطر ارسال فرکانس عدم احساس خودارزشمندی است که:

مدیر شما، قدرتان را نمی‌داند.

ارزش‌هایی که در شغل خود ایجاد می‌کنید، دیده نمی‌شود و مورد تقدیر قرار نمی‌گیرد.

مهارت‌های شما دیده نمی‌شود و بی‌ارزش دانسته می‌شود.

همسرتان قدرتان را نمی‌داند و به‌اندازه کافی برای شما ارزش قائل نمی‌شود.

هنر، استعداد و توانایی‌های شما دیده نمی‌شود و بی‌ارزش به نظر می‌رسد.

خدمات و محصولات شما بی‌ارزش به نظر می‌رسد و به فروش نمی‌رسد.

قانون طلایی جهان هستی

زیرا قانون حاکم بر جهان این است: به میزانی که از درون خود را ارزشمند می‌دانی، به همان اندازه جهان شما را ارزشمند می‌داند.

به عبارت ملموس‌تر:

تعیین‌کننده‌ترین فرکانسی که کیفیت زندگی ما در تمام جنبه‌ها را رقم می‌زند، «فرکانس خودارزشمندی» است.

به اندازه‌ای که «فرکانس خودارزشمندی» را به جهان ارسال می‌کنی، به همان اندازه با نعمت‌های جهان مادی هم‌مدار می‌شوی. میزان «کیفیت» در تمام جنبه‌های زندگی شما، بستگی کاملی دارد به میزانی که می‌توانی از درون خودت را ارزشمند بدانی.

تأثیر حیاتی احساس خودارزشمندی بر رشد و ثبات عزت نفس

عزت نفس و احساس خودارزشمندی ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگر دارند. «خودارزشمندی» تأثیری شگرف بر ثبات عزت نفس دارد؛ بر این اساس می‌توان گفت، خودارزشمندی، پی و پایه عزت نفس است. هرچه به‌واسطه کار کردن با آگاهی‌ها و تمرینات دوره احساس لیاقت، احساس خودارزشمندی شما خالص‌تر می‌شود، این احساس سازنده، عزت نفس شما را به‌شدت تغذیه می‌کند برای:

قدم برداشتن در جهت تجربه زندگی دلخواه.

برای ارزشمند دانستن مهارت‌ها و توانایی‌هایت و بهره‌برداری از آن‌ها.

برای رسیدن به خودباوری و ثروت ساختن از آن‌ها.

و به همان نسبت، این احساس خودارزشمندی درونی به دیگران نیز - به‌عنوان مشتریان شما، همسر شما، رئیس شما و جهان اطراف شما - القا می‌شود؛ به‌گونه‌ای که ارزش توانایی‌ها و مهارت‌های شما را درک می‌کنند، حاضرند در قبال آن بها پرداخت کنند و قدردان این ارزش‌ها باشند.

این درک غنی از نقش حیاتی «احساس لیاقت درونی» در «میزان تجربه خوشبختی در تمام جنبه‌ها»، استاد عباس‌منش را واداشت تا دوره احساس لیاقت را تولید کند. دوره‌ای که جدی گرفتن آگاهی‌ها و تمریناتش، شما را به معنای واقعی کلمه آسان می‌کند برای آسانی‌ها.

محتوای سازنده دوره احساس لیاقت

آگاهی‌ها: آگاهی‌های هر جلسه از این دوره، منطق‌هایی قوی در دست شما می‌گذارد برای ساختن و ترمیم احساس لیاقت درونی شما.

تمرینات: سؤالات و تمریناتی که برای هر جلسه طراحی شده، آرام‌آرام احساس خودارزشمندی بی‌قیدوشرط و غیروابسته به دستاوردهای بیرونی را در وجود شما بیدار می‌کند.

این جنس از احساس خودارزشمندی، شما را وارد مسیر جدیدی از تجربه نعمت می‌کند. تلاش‌های بی‌حاصل قبلی شما را به ثمر می‌رساند و درهایی از نعمت را در همه جنبه‌ها در زندگی شما باز می‌کند.

اما این نتیجه، قطعاً نیاز به یک تعهد درونی قوی دارد برای:

جدی گرفتن آموزش‌های این دوره.

کنار گذاشتن پیش‌فرض‌ها و قیدوشرط‌هایی که در طی عمر، جامعه به شما القا کرده است.

چرا بازسازی احساس خودارزشمندی امری حیاتی است؟

غالب‌ترین فرکانس ارسالی ما به جهان، نگاه و باوری است که درباره خودمان و میزان خودارزشمندی‌مان داریم. بنابراین، کیفیت زندگی ما به‌صورت کلی، بازتاب این فرکانس است. حتی کمی تفکر پیرامون سؤالات زیر، شما را باخبر می‌کند از اینکه:

چقدر از درون احساس خودارزشمندی بی‌قیدوشرط دارید؟

چقدر گفتگوهای درونی شما با خودتان، مثبت و سازنده است و چقدر مخرب و ویرانگر؟

چقدر احساس لیاقت شما وابسته به عواملی بیرون از شماست که کنترلی بر آن‌ها ندارید؟

چقدر برای احساس خودارزشمندی، تقلاهای ناتمام و بی‌ثمر دارید؟

«فرکانس خودارزشمندی» – با اختلاف – تعیین‌کننده‌ترین عامل در این باره است که چقدر مسیر زندگی ما روان باشد؛ چقدر نعمت‌ها به‌راحتی و از مجراهای مختلف وارد زندگی ما بشود و چقدر در رضایت درونی زندگی کنیم.

در یک کلام، هر کوچک‌ترین بهبودی که در احساس خودارزشمندی خود ایجاد می‌کنی، کیفیت زندگی‌ شما در تمام جنبه‌ها را دستخوش بهبودهای اساسی می‌کند که در محاسبات ریاضی نمی‌تواند بگنجد.

اگر با همین میزان آگاهی اندک درباره «احساس خودارزشمندی»، به تجربیات و نتایج زندگی‌ات نگاه کنی، جواب خیلی از معماهای پیچیده زندگی‌ات را می‌فهمی. متوجه می‌شوی در هر موضوعی که به نتیجه‌ی مدنظر خود نرسیدی، هر جا مسیر شما پیچیده و دردناک شده، هر جا تلاش‌های شما بی‌ثمر مانده، بدون استثناء درباره آن موضوع، شما از درون احساس لیاقت نداشتی و بالعکس.

پیامدهای فرکانس عدم لیاقت

احساس عدم خودارزشمندی، این فرکانس را به جهان ارسال می‌کند که:

من لایق این نعمت نیستم.

من لایق این تجربه خوب نیستم.

من لایق تجربه این حد از عشق در روابط نیستم.

من لایق این حد از کسب احترام نیستم.

من لایق این حد از آسان انجام شدن کارها نیستم.

من لایق تجربه این حد از سلامتی نیستم.

زیرا طبق قانون، به‌اندازه‌ای که شما از درون احساس ارزشمندی داری، به همان اندازه جهان شما را لایق دریافت و تجربه نعمت‌های این جهان مادی می‌داند.

اما وقتی از درون خود را ارزشمند و محترم ندانی؛ وقتی احساس ارزشمندی شما وابسته باشد به لیستی تمام‌نشدنی از عوامل بیرونی و خارج از کنترل شما، دیگر مهم نیست چقدر توانایی و مهارت داری. زیرا این «احساس عدم لیاقت از درون»، توانایی‌هایت را بی‌اثر می‌کند، تلاش‌هایت را بی‌نتیجه می‌کند و شما را آسان می‌کند برای سختی‌ها.

«احساس عدم لیاقت»، فرکانس مخربی است که به شما:

اجازه هم‌مداری با آدم مناسب در روابط عاطفی را نمی‌دهد.

اجازه هم‌مداری با درآمد مناسب را در حوزه شغلی نمی‌دهد.

اجازه هم‌مداری با ایده‌های کارساز و فرصت‌های سازنده را نمی‌دهد.

اجازه دیده‌شدن مهارت‌های شما و ارزشمند دانسته شدن آن‌ها را نمی‌دهد.

چون به دلیل «فرکانس عدم لیاقت»، جهان شما را لایق تجربه نعمت‌ها و کیفیت‌ها نمی‌داند. این اغراق نیست اگر بگوییم ردپای همه‌ی ناکامی‌های زندگی، به احساس عدم لیاقت یا در مفهوم دقیق‌تر «احساس عدم خودارزشمندی» می‌رسد و این باور مخرب، مادر هزاران باور مخرب دیگر در ذهن است.

به همین دلیل درک و اجرای آگاهی‌های دوره احساس لیاقت، یک ضرورت برای تجربه خوشبختی و رضایت در تمام جنبه‌های زندگی است. اگر بتوانیم احساس خودارزشمندی‌ای که با آن به دنیا آمده‌ایم را دوباره بازسازی کنیم، زندگی ما در تمام جنبه‌ها روان می‌شود.

نتیجه عمل به آگاهی‌های دوره احساس لیاقت

دوره احساس لیاقت بیشتر از آنکه یک دوره آموزشی باشد، یک اصل ضروری برای تجربه خوشبختی در تمام جنبه‌هاست. دوره‌ای که آگاهی‌هایش شما را هوشیار می‌کند تا به‌جای تقلا برای راضی نگه داشتن دیگران یا تحت‌تأثیر قرار دادن آن‌ها، احساس خودارزشمندی را در درون خودت جستجو کنی. همان احساس خودارزشمندی‌ای که بی‌قیدوشرط است و نیاز به اثبات ندارد.

دوره‌ای که شما را آگاه می‌کند از اینکه: هیچ سرمایه‌گذاری‌ای، سودمندتر، پربرکت‌تر و پایدارتر از «پرورش احساس لیاقت درونی» نیست.

منطق‌های قوی و تمرینات این دوره، آرام‌آرام باورها و رفتارهای مخربی را در شما تغییر می‌دهد که نسبت به خود داشته‌ای. این تغییرات درونی، بارهای سنگینی را از دوش شما برمی‌دارد که حاصل احساس گناه؛ احساس قربانی بودن؛ ترس از طرد شدن؛ ترس از تأیید نشدن؛ ترس از سرزنش شدن؛ ترس از کمبود و… بوده است.

در نتیجه‌ی این تغییرات درونی در این دوره است که، خودِ ارزشمند و خداگونه‌ی وجود شما فرصت بروز و رشد پیدا می‌کند. سپس این احساس باثبات از خودارزشمندی، بی‌هیچ قیدوشرطی شما را لایق تجربه نعمت‌های این جهان مادی می‌داند.

این جنس از احساس خودارزشمندی بی‌قیدوشرط، شما را با خودت به صلح می‌رساند و احساس خوب پایدار را مرتباً در شما تغذیه و تقویت می‌کند:

به‌نحوی که شرایط نا‌دلخواه بیرونی، نمی‌تواند آرامش و احساس خوب شما را برهم بریزد.

به‌نحوی که با کم شدن موقتی درآمدت، احساس ارزشمندی‌ات کم نمی‌شود.

به‌نحوی که تأییدهای دیگران، میزان خودارزشمندی شما را تعیین نمی‌کند و بدون این تأیید شدن‌ها نیز می‌توانی خودت را ارزشمند بدانی.

به‌نحوی که با برخورد با یک چالش یا انجام خطا، دچار خودتخریبی و خودسرزنشی نمی‌شوی و در این آرامش می‌توانی از معجزه‌ی درس‌های سازنده‌ی آن چالش، بهره‌برداری کنی.

به‌نحوی که توانایی کنترل احساس گناه را به دست می‌آوری و اجازه نمی‌دهی این احساس مخرب، به ارزش‌های درونی شما حمله کند و شما را نالایق و ناکافی درباره دریافت و تجربه نعمت‌ها بداند.

به‌نحوی که عوامل بیرونی میزان خودارزشمندی شما را تعیین نمی‌کنند.

به‌نحوی که با مورد انتقاد قرار گرفتن، برهم نمی‌ریزی و احساس خودارزشی‌ات را از دست ندهی.

به‌نحوی که با به پایان رسیدن یک رابطه عاطفی، احساس بی‌ارزشی نمی‌کنی و این نوع از تجربه‌ها را فرصتی می‌دانی برای تجربه رابطه‌ای باکیفیت‌تر که لایق شماست.

در یک کلام، این جنس از احساس خودارزشمندی باثبات و بی‌قیدوشرط که در طی این دوره در درون خود می‌سازی، چنین اتفاقاتی را مبدل می‌کند به پله‌هایی برای ورود شما به مدارهای بالاتر و تجربه نعمت‌های بیشتر و مهم‌تر از همه، زندگی در آرامش و رضایت درونی.

آن‌وقت جهان در پاسخ به این احساس خودارزشمندی باثبات و بی‌قیدوشرط، لاجرم، شما را لایق تجربه بهترین‌ها می‌داند و پاداش‌هایش را بی‌قیدوشرط، به هزاران طریق روانه زندگی شما می‌کند.

به‌اندازه‌ای که به آموزش‌ها و تمرینات این دوره عمل می‌کنی، این جنس خالص و پایدار از احساس خودارزشمندی را بازسازی می‌کنی و به همان نسبت آسان می‌شوی برای آسانی و دروازه‌ای از نعمت، ثروت، رفاه و آرامش خاطر وارد زندگی‌ات می‌شود. اگر فقط همین یک فاکتور درونی را بهتر تغذیه کنی، کیفیت زندگی شما در تمام جنبه‌ها غنی‌تر می‌شود و جهان شما را بهتر از آنچه در تصور داری، به خواسته‌هایت می‌رساند.

تمرینات و آگاهی‌های این دوره، تمرکز دارد بر رساندن شما به این نقطه از تجربه خوشبختی و رضایت درونی پایدار.

تعداد جلسات دوره احساس لیاقت

در زمان انتشار دوره بر روی سایت، قرار بود این دوره شامل ۱۵ جلسه باشد. اما با توجه به تعهد دانشجویان در انجام تمرینات هر جلسه از دوره، جلسات بیشتری به این دوره اضافه شد و این دوره در مجموع به ۲۷ جلسه رسید.